Het geluid van het stille water

Geschreven door: Jeffrey van Houten


Roodkeelduiker - Red-throated Loon
26 juni 2011
Zweden - Värmland

Voor Nederlandse begrippen is dit een wintergast. Een kleurloze duiker, familie van de aalscholver, die af en toe komt aansterken aan de kust van Nederland tijdens de trek. Denk aan Brouwersdam, de pier van Hoek van Holland of in de haven van Scheveningen. Maar ga je wat omhoog richting noorden van Europa heb je plekken waar deze fantastische vogel broed. In de kleine meertjes, maar ook grote meren en plaatselijk in het binnenland bij de vennetjes. Allemaal plekken waar je deze vogel kan tegenkomen in Scandinavië.
Deze vogel is toch wel heel karakteristiek. Dat komt meer door de familie. Alle duikers hebben iets wat ik bij geen andere vogel vind. Het geluid, baltsgedrag, foerageergedrag, de kleur in het verenkleed en die vliegtuigachtige vlucht. Typisch een duiker.

Mijn vader, mijn oom, mijn neefje en ik gingen eens op pad in de Zweedse natuur. Mijn oom en neefje wonen hier. We gingen mooie plekjes af en hoopte ergens een eland te kunnen spotten. Maar wat we niet wisten is dat ik iets veel mooiers zou tegenkomen. We gingen namelijk een vennetje op en daar zat midden op een eilandje een Roodkeelduiker in zomerkleed. Ik kon mijn ogen niet geloven. Op het moment dat we het dier dichterbij wilde benaderen, verplaatste hij zich naar het midden van een groter water. Daar hebben we nog heerlijk genoten en de duiker geobserveerd, maar we moesten toch het dier verlaten met een nat pak en zonder een goede foto.

Mijn vader en ik besloten twee dagen daarna nog eens terug te gaan. We vonden hem weer op het water waar we hem achterlieten. Heerlijk slapend, later poetsend, konden we hem observeren. Alles was geïnstalleerd we waren klaar voor een mooi moment. En ja, die werd wel heel mooi. Na zo'n twee à drie uur wachten kwam er een tweede exemplaar plotseling vanuit de stilte aanvliegen. Mooie baltsgeluiden en foerageergedrag is wat volgde. Maar in het foerageergedrag zat een patroon en kon je zien dat de vogel rond het meer ging en dook onder aan de zijkanten. Ik zat helemaal in het groen, doodstil, aan de kant te wachten totdat de duiker voor mijn lens opdook. Mijn vader zat echter toe te kijken vanuit de bossages en voor ik het wist, dook die na een kleine drie uurtjes op voor de lens. Een aantal foto's waren geslaagd. De beste heb ik voor u uitgekozen en kunt u links bekijken. Dit is absoluut mijn mooiste ervaring zolang ik tot nu toe gefotografeerd heb. Hier doe je het voor. Het wachten werd beloond.

Canon EOS-1D mark II met Canon EF 100-400mm f/4.5-5.6L IS USM op 400mm; 1/200s bij F/5.6; ISO 500; uit de hand. Ik kan er altijd nog met veel plezier naar kijken. Omdat het een waanzinnig moment was. Kreeg ik hem van mijn ouders op canvas. Die hangt nu mooi boven mijn bed.