Het blijft een droom voor iedere fotograaf. Het fotograferen vanuit een eigen schuilhut is waar het hart van een fotograaf sneller van gaat kloppen. Je kunt er heen gaan wanneer je wilt, je kunt de setting zelf bepalen en je komt vaak dichterbij de dieren. Het vergt wel een hoop initiatief en onderhoud als de hut eenmaal af is. Dat weerhield me er niet van om eens een ontwerp te maken en om samen met mijn vader eens te gaan kijken of het te realiseren was. Het project ging van start en we hadden nog een lange weg te gaan.
Na onze verhuizing richting de Veluwe hadden we een hoop 'afvalhout'. Dit hout was geschikt voor ons ontwerp. Her en der vonden we steeds meer hout en na wat aanpassingen aan het ontwerp kon de bouw ervan beginnen. Vele avonduurtjes werd er aan gewerkt. Ik ging stukken bos af om te kijken waar ik mijn hut kon plaatsen. Na wat locaties bezocht te hebben, besloot ik de eigenaren in te lichtingen. Zij stonden er enorm voor open en de hut kon geplaatst worden, er kon geverfd worden, de hut kon fotografie klaar gemaakt worden, de vijver werd aangelegd, voeder apparaten werden geïnstalleerd en de vogels konden ontvangen worden.
Na een tijd gevoerd te hebben kwam er steeds meer. Er werd meer decoratie naar de hut gesleept om het veiliger te maken en een aantal mooie platen waren het gevolg. Meerdere soorten kwamen van het 'ressort' genieten. Waaronder Goudvink, Appelvink, Sijs, Groenling, Grote Bonte Specht, Zwarte Specht, Eekhoorn, Veldmuis, Gaai, allerlei mezen en nog veel meer. Maar hiervoor moest wel veel gevoerd worden en met regelmaat. Zo werd de hut een succes. Ondanks dat kon er nog een hoop verbeterd worden.
Na in juni Jacob te hebben ontmoet en hem mee te hebben genomen naar de hut, werden een aantal dingen drastisch verandert. Dat ten voordelen van de hut. De fotografische mogelijkheden werden groter, er werd meer gevoerd en de uurtjes in de hut die werden doorgebracht nam toe. Kortom, er volgde nog meer foto's, nog meer variatie in de beelden en nog meer soorten kwamen eens een kijkje nemen.
Maar om dit tot stand te krijgen, moet je initiatief tonen. Mensen moeten je verder helpen en je moet continu opzoek zijn naar verbetering. Wat je hierboven ziet, van de eerste tot de middelste foto, is de complete ontwikkeling van de hut. Daar zit zo'n twee jaar in. En is de schuilplaats af? Wanneer is de hut eigenlijk af? Je bent continu in ontwikkeling om de foto's te verbeteren of te innoveren. Dus af is de hut nooit en juist dat vind ik leuk. Zelf nadenken over de setting. Je hebt zelf deels de regie in handen.
Het laatste wat aan de hut is gedaan, is de tafel over de vijver. Hier zitten de vogels op zo'n twee à drie meter van de hut af. Daarom fotografeer ik veelal met de 70-200mm in de hut. Dat geeft een mooie beeldhoek en een te gekke ervaring.
Is dit het laatste wat er verandert wordt? Nee dat niet. We willen een deur ergens vandaan halen, daar allerlei natuurlijke elementen opmaken om zo onze fotografische mogelijkheden nogmaals te vergroten. Daarnaast zijn we bezig met een springende eekhoorn en badderende vogels. Momenteel is daar de hut klaar voor gemaakt. Vollop mogelijkheden en nog een hoop te doen. Laat de lente maar beginnen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten