Reeën het begin van 2013

Geschreven door: Jeffrey van Houten

2013! Weer een nieuw jaar voor de boeg. Als het aan mij ligt een fotografisch jaar waarin ik weer vele momenten mag vastleggen. Ik kijk weer uit om naar mijn hut te gaan, met groothoek te gaan experimenteren, vele plaatsen te gaan bezoeken en eens meer aandacht besteden aan de moeflon en het ree.

Met het laatste dier ben ik al begonnen. In de kerstvakantie is mijn vader namelijk ook vrij. Ik hoefde afgelopen donderdag niet te werken, dus de gelegenheid was er om eens wat reeën op te gaan zoeken. Ik wist nog wat plekken waar we ze konden treffen en wat fotografisch goede mogelijkheden gaf. En die mogelijkheden waren niet vanzelfsprekend. Je hebt naast de dieren zelf, ook het juiste licht nodig. Het mooiste licht vind ik zelf als het sfeer in de foto brengt. Je weet het wel, laag zonnetje, tegenlicht, mist, dauw met de zon er doorheen en ga zo maar door. Maar een fel zonnetje, liever niet. Ik heb liever diffuus licht. Dat is licht wat verspreid is. Door een dun laagje wolken heb je diffuus lucht op zijn mooist en heb je geen harde schaduwen en lagere contrasten.

Hier boven was de zon net een halfuurtje op. Het was nevelig en na een aantal kilometer gelopen te hebben, kwamen we een sprong reeën tegen. Een stuk of zes reeën. Of het licht hier perfect was? Nee, dat niet. Het was aardig donker en ik gebruikte hier 1/80sec met ISO 1600. Dat maakt het er niet gemakkelijker op. Gelukkig fotografeerde ik van statief en bewoog het ree zich niet. Hierboven staat een reegeit afgebeeld en ik kwam hier op ongeveer 75 meter afstand van het dier. Dat is al redelijk dichtbij met een 7D en 400mm.

Maar goed, hoe kom je nu zo dichtbij en het liefst nog dichter? Ik werk namelijk niet vanuit een vaste schuilplaats deze dag. Ik was hier te voet met een camera, statief, camouflage kleding en een camouflage net. Je vraagt je weleens af of dit laatste echt nodig is? Ja, dit is echt nodig. Naast dat je stil moet zijn, is het misschien wel even belangrijk dat je onherkenbaar voortbeweegt voor deze dieren. Met de wind van voren, camouflage kleding en kleine boompjes als dekking kan je ze aardig besluipen. Je ziet hierboven wel dat het ree iets door had. Hij hoorde wat. Maar goed hij had geen flauw idee waar het vandaan kwam en hielt zich rustig. Ze bleven iets alerter, maar gingen rustig verder met grazen.

We zijn een driekwartier verder. De reeën verplaatste zich naar links en ik was duidelijk gehoord. Ik was dichterbij gekomen tot zo'n 40 à 50 meter. Nog steeds ISO 1600 maar de sluitertijd was 1/160sec geworden. Ik kon rustig scherpstellen en de foto was gemaakt. De compositie was prima in mijn ogen. Bovenin zie je alle uiteinden nog. Evenals onderin. Het ree heeft een mooie alerte houding en het licht is mooi diffuus. Wellicht een standaard plaatje van een ree, maar toch kijk ik er graag naar. Ik heb hier bijna een uur over gedaan. Sluipend, kruipend en met ingehouden adem ben ik gekomen waar ik wilde zijn.

Rond 10:15 vertrokken ze langzaam richting het bos. Mijn vader en ik slopen nog wat mee, maar fotografisch werd het er niet beter op. Verderop zagen we nog dat ze werden opgeschrikt door een wandelaar met een hond aan de lijn. Gelukkig was de hond keurig aan de riem. Een prachtig gezicht als de reeën het op het lopen zetten.

Het was een druilerige dag en er bevond zich weinig wild op de heide. Toch kon ik met een tevreden gevoel naar huis. Ik heb ook nog wat filmpjes gemaakt. Die upload ik er nog eens bij!